Wtorek był dniem naszych szczerych podziękowań Współbraciom, którzy decyzją księdza Prowincjała i jego Rady zmieniają miejsce swojej kapłańskiej posługi.
Wpierw nasze „dziękuję” kierujemy do Boga, który obdarzył życiem i powołaniem naszych Współbraci i powierzył im odpowiedzialne posługi w naszej wspólnocie seminaryjnej.
Patrząc na owocne lata posługi ks. rektora Leszka Poleszaka SCJ, dziękujemy mu przede wszystkim za to, że przez ostatnie sześć lat dokładał niemało wysiłku i starań, by po określonym czasie formacji, młodzi sercańscy kapłani byli gotowi do wzięcia odpowiedzialności za powierzonych sobie ludzi. Dziękujemy mu także za to, że brał na siebie nasze mniejsze lub większe trudności i stawał z nimi przed Bogiem na osobistej modlitwie.
Sześcioletni okres posługi w seminarium kończy także ks. ekonom Jacek Kosteczka SCJ, którego praca miała tak wiele imion, tj. zarządzanie ludźmi, zakup chleba, zbieranie owoców w sadzie, dbanie o park, organizowanie remontów, wypełnianie PITów…, długo by jeszcze wymieniać… Szczerze dziękujemy za każde zarówno to materialne, jak i to duchowe dobro, które od niego otrzymaliśmy.
Ks. Franciszkowi Wielgutowi SCJ, ojcu duchownemu naszego seminarium, dziękujemy za głoszone nam przez ostatnie dwa lata słowo Boże, kierownictwo duchowe i konferencje, które były opowieścią o miłości, i to tej najwyższej próby, bo miłości Serca Jezusowego. Dziękujemy także za uśmiech i codzienną dyspozycyjność.
Nadszedł także czas, by nasza wspólnota wyraźnie usłyszała słowa Ducha Świętego odnoszące się do naszych neoprezbiterów: „Wyznaczcie mi już Władysława i Wojciecha do dzieła, do którego ich powołałem” (por. Dz 13,2). Wiemy, że w najbliższym czasie, dzieło to będą oni wypełniać w Grodnie i Krakowie.
Wszystkim opuszczającym w tym roku naszą wspólnotę Współbraciom z całego serca dziękujemy oraz zachowujemy ich w naszej życzliwej pamięci i modlitwie.
