Dzisiaj, 14 marca 2022 r. mija 179 lat od przyjścia na świat o. Leona Jana Dehona, Założyciela Zgromadzenia Księży Sercanów. Jako jedna sercańska rodzina trwamy w szczerej wdzięczności Bogu za życie i dzieło Ojca Leona Dehona. Tego dnia błagamy także Boga o nowe powołania do życia zakonnego w Zgromadzeniu i do innych sercańskich sposobów wyrażania wielkodusznej dyspozycyjności w służbie Ewangelii, źródła pokoju i miłości oraz bliskości i czułości Boga, które nieustannie płyną z Serca Zbawiciela.
Od dzisiaj, czyli od dnia urodzin naszego Założyciela, aż do dnia jego śmierci, czyli 12 sierpnia, będziemy trwać na tzw. „Adoracji nieustającej”. W tym czasie w każdej naszej wspólnocie zakonnej w wyznaczony dla niej dzień każdy z nas indywidualnie ofiaruje jedną godzinę adoracji Najświętszego Sakramentu w intencji powołań.
Pragniemy, aby to „trwanie przed Najświętszym Sakramentem nie tylko «otwierało nam oczy» jak uczniom w Emaus, ale również pozwoliło «zapałać sercu», abyśmy potrafili, jako wspólnota Księży Sercanów, przyciągać młodych i być dla nich przykładem realizacji powołania” – jak pisał w liście do współbraci ks. Sławomir Knopik SCJ, prowincjał.
Do tej formy modlitwy zapraszamy również każdego, kto czuje się związany z naszą sercańską rodziną, komu bliska jest sprawa nowych powołań kapłańskich, zakonnych i misyjnych oraz każdego, kto aktualnie rozeznaje swoje powołanie.
Jeśli i Ty chcesz się włączyć w „Adorację nieustającą” i ofiarować jedną godzinę osobistej adoracji Najświętszego Sakramentu, możesz zadeklarować wybrany przez siebie dzień (lub kilka dni), wypełniając poniższy formularz:
https://forms.gle/EpdsS8hUttJoa2hR9
„Niech przez ten symboliczny czas nasze domy staną się «domami adoracji», których założenie było zawsze gorącym pragnieniem Ojca Dehona. Niech przy Sercu Jezusa buduje się nasza wiara, która nie poprzestanie tylko na tym czego już udało się jej doświadczyć. Niech pragnienie realizacji naszego sercańskiego «ponadto» pozwoli nam twórczo i radośnie żyć pośród ludzi naszych czasów, dla których będziemy wciąż czytelnym znakiem obecności miłości i dobroci Boga” (ks. S. Knopik SCJ).
