Zaproszenie do podjęcia trudu głoszenia słowa Bożego w naszej seminaryjnej wspólnocie podczas kwietniowego odnowienia miesięcznego przyjął o. dr Jacek Zdrzałek CSsR, rektor Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów w Krakowie.
O. Jacek, pragnąc wprowadzić nas w głębię misterium paschalnego – w związku z przeżywanym aktualnie w liturgii Kościoła okresem wielkanocnym – postanowił oprzeć swoje medytacje na spotkaniach ze Zmartwychwstałym Chrystusem, których uczestnikami byli najbliżsi towarzysze Jego publicznej działalności. Kaznodzieja zwrócił uwagę na fakt, że każde z tych spotkań wiązało się z pewnym zaskoczeniem, którego doświadczył człowiek, zdając sobie sprawę, że jego rozmówcą nie jest – jak przypuszczał – drugi człowiek, lecz, że jest nim jego Umiłowany Rabbi, Wcielony Bóg. Tak było w przypadku Marii Magdaleny, płaczącej z rozgoryczenia w ogrodzie, nieopodal grobu jej Mistrza, jak również w przypadku uczniów uciekających z Jerozolimy do Emaus i św. Tomasza, który, aż do momentu, gdy Chrystus ukazał mu swój przebity bok i blizny po gwoździach na dłoniach i stopach, nie wierzył, że On żyje. Ile już spotkań ze Zmartwychwstałym – padło pytanie w naszym kierunku ze strony o. Jacka – pozostało przez Ciebie w Twoim życiu nierozpoznanymi?
Kaznodzieja podkreślił konieczność nieustannego oczyszczania wzroku wiary, za pomocą którego człowiek zdolny jest dostrzec w prostocie codzienności niezmierzoną Bożą obecność. Wskazał również dwa kroki tego oczyszczenia. Pierwszym z nich jest słowo Boże, które samo stanowiąc historię stworzeń, w którą wkracza Stwórca, uczy, jak w podobny autorom natchnionym sposób patrzeć na własne życie. Drugim zaś jest Eucharystia. Ona jest bowiem żywą obecnością Chrystusa w ludzkiej teraźniejszości, obecnością przemieniającą tę teraźniejszość za pomocą miłości, której stanowi najpełniejsze objawienie.
dk. Mateusz Zawiłowicz SCJ
